Güneş İle Denizin Hikayesi

Güneş Sordu Deniz'e Gece bensiz ne'ylersin? Dedi Deniz Ay'layım Ben sensiz de varım Güneş bir an duraksadı. Varlığının anlamını sorguladı. O denizle bir bütündü Deniz onu nasıl yok sayardı? Güneş sakladı kendini Gri bulutların ardına Görünmesini istemiyordu belli ki Hesaplaşmasının kendisiyle Bulutlardan damlalar Düşerken ardı ardına Deniz vardı farkına Ağlıyordu Güneş Her düşen damla Deniz'i güçlü kılıyordu Güçlenirken deniz Olanları umursamıyordu Güneş baktı bir an Bulutların arasından Sırıtıyordu Deniz Gücünün doruklarında Baktı kendine Güneş Hiddetlendi birden Anlamıştı denizi Onun ne istediğini Esirgedi ışığını Denizden Dostu Rüzgar ona yardım etti Koparken fırtınalar denizde Güneş sadece izledi Anlamsızca çırpınışları Sonuç vermedi denizin Anlamıştı o da Güneşsiz hiçliğini Mavi deniz kaybetti rengini Büründü siyahının sonsuz karartısına Son bir çare haykırdı Güneş'e Affet diye beni. Güneş baktı kıyıya Ağlıyordu genç kadın Farketti o anda Suçsuzluğunu kadının Dedi denize suç senin Affetmedim seni Ama senin cezanı Çekmemek masum ahali Dindi rüzgar bir anda Çıktı Güneş meydana Baktı denize yukarıdan Güldü alay edercesine O zamandan beri küstür Denizle Güneş Hatırlar bazen Güneş Gösterir hiddetini yeniden Elbet biter bu ayrılık Kavuşur sevgililer yeniden.

Artena

Yorum ( 0 ) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

<<Önceki Sayfa |/|Sonraki Sayfa>>

Yorum yaz! : Arkadaşına Gönder!
0Yorum yazılmıştır